Karta katalogowa książki

Chociaż mała, „w olchach ukryta”, wioska Pączew istnieje co najmniej od XVI w., to wciąż jest praktycznie nieobecna na mentalnej mapie naszej Ojczyzny. Oddalona od głównych tras komunikacyjnych, nie zaznaczyła się na szlakach działań bojowych żadnej armii, a więc pozornie nie była wplątana w wielkie wydarzenia historyczne, po trosze anonimowa. Nikt też nie spisał jej dziejów, nikt nie prześledził losów mieszkających w tej wsi rodzin. A przecież tutaj również żyli i trudzili się ludzie, którzy – w miarę swoich skromnych możliwości – budowali podwaliny pod dzisiejszą Polskę. Pamięć o nich nie powinna zaginąć.
Podejmując próbę odtworzenia dziejów mojej Małej Ojczyzny, spłacam dług wdzięczności wobec wielu pokoleń moich przodków i wszystkich sąsiadów, wśród których upłynęło moje dzieciństwo i młodość. Mam oczywiście pełną świadomość fragmentaryczności dostępnych mi materiałów archiwalnych i luk w mojej własnej pamięci, dlatego nie roszczę sobie prawa do pełnego, wyczerpującego opisu rodzinnej wsi w ciągu pięciu wieków jej potwierdzonego dokumentalnie istnienia. Publikacja ta – ze zrozumiałych względów – jest również obarczona grzechem subiektywizmu. Jej dużą część stanowią bowiem wspomnienia o moich najbliższych antenatach, wszelako odtwarzane tutaj dzieje jednej rodziny (wpisane w szerszy kontekst historyczny) mają walor ogólniejszy i są w dużej mierze reprezentatywne dla całej wsi.